Jan Schoonhoven

Johannes Jacobus "Jan" Schoonhoven (Delft, 26 juni 1914 - aldaar, 31 juli 1994) was een Nederlandse beeldend kunstenaar. Hij maakte deel uit van de Nederlandse Nul-beweging. Schoonhoven studeerde van 1930 tot 1934 aan de Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten in Den Haag. Hij werkte van 1946 tot 1979 bij de Centrale Afdeling Gebouwen van (het toenmalige staatsbedrijf) PTT. Het kunstenaarschap van Schoonhoven speelde zich af in de avonduren en de vrije weekenden. Samen met de kunstenaars Armando, Henk Peeters, Jan Henderikse richtte hij in de jaren zestig de Nulgroep op, die zich afzette tegen Cobra en streefde naar een objectieve kunst, die van elke emotionele waarde werd ontdaan en waarin de aanwezigheid van de kunstenaar als persoon was uitgewist. Schoonhoven maakte aan het begin van zijn loopbaan vooral abstracte tekeningen en aquarellen. Vanaf 1955 ontstonden monochrome witte reliëfs. Hij gebruikte voor zijn kunstwerken de materialen ribkarton, papier-maché en closetrollen op een triplex ondergrond. De voorstellingen ontstonden volgens geometrische principes en de kunstwerken kregen nietszeggende namen. Vanaf 1978 ontstonden veel tekeningen: met lijnen, punten en arceringen tekende Schoonhoven deels expressief aandoende, haast kalligrafische, pen- en penseeltekeningen. Het werk van Schoonhoven was te zien op vele tentoonstellingen in binnen- en buitenland. Jan Schoonhoven, wiens vrouw Anita bekendheid genoot door het organiseren van jazzconcerten, overleed in juli 1994.