Courtney Harrison, beter bekend als Courtney Love, belichaamt voor mij pure rebellie en vrouwelijke kracht. Als frontvrouw van de Riot Grrrl-beweging in de jaren negentig moedigde ze vrouwen aan om hun stem niet alleen te laten horen, maar die zonder compromis uit te schreeuwen.
Haar muziek hielp mij door donkere periodes. Haar compromisloze “don’t-fck-with-me attitude”* en haar weigering om zich te laten het zwijgen opleggen maken haar tot een uitzonderlijke figuur. Courtney Love zegt wat ze denkt, negeert conventies en gaat recht op haar doel af.
Na jaren van verslaving vond ze uiteindelijk houvast in het boeddhisme en zet ze zich in voor kwetsbare groepen en vrouwenrechten.
Zoals ze zelf zegt:
"I'm not a woman, I'm a force of nature."
Voor mij is ze dan ook geen rustig stromende rivier, maar een tsunami.