Vertaald met Google Translate. Originele tekst tonen .
“WindUp” (Interactieve kinetische keramische sculptuur, 2011) onderzoekt de spanning tussen speelsheid en angst, en behandelt fragiliteit en de angst om los te laten binnen relaties. De kijker ziet een levensgrote keramische installatie die functioneert als een vergroot opwindbaar speelgoed. De installatie bestaat uit twee figuren. De ene is een mannelijke figuur met een sleutel in zijn rug. Vanuit zijn borst loopt een draad door zijn vingers naar de rug van een tweede figuur – een geblinddoekt meisje. Wanneer de kijker de sleutel drie keer draait, wordt het mechanisme geactiveerd: de draad spant zich aan en trekt het meisje naar een gevaarlijke plek, waarna ze plotseling wordt losgelaten. De sculptuur is op een subtiele, bijna magische manier interactief – ze komt pas tot leven wanneer de kijker ervoor kiest om mee te doen door haar op te winden. De figuren zijn volledig gemaakt van keramische klei en bedekt met een craqueléglazuur dat hun gevoel van kwetsbaarheid versterkt. Hun lichamen zijn zowel zwaar als fragiel, waardoor een intrigerende spanning ontstaat tussen de mechanische beweging en de delicate aard van het materiaal. In de keramische behuizing bevindt zich een hybride mechanisch en digitaal systeem, bestaande uit een krachtige motor, mechanische componenten, sensoren en een printplaat. Dit interne mechanisme weerspiegelt de eenvoudige logica van kleine opwindspeeltjes, maar dan vergroot en zichtbaar gemaakt door de schaal en het materiaal. Tijdens de tentoonstelling voelden bezoekers een sterke drang om herhaaldelijk met de installatie te "spelen". Elke cyclus – waarbij het draadje de figuur aantrekt en haar vervolgens loslaat in een zachte schommelende beweging – zorgde voor een gevoel van catharsis en versterkte de emotionele lading van het werk.