Kees Jansen - groot Paultje - Verkocht

Wie in Dongen opgroeit kan Kees Jansen bijna niet missen: zijn bronzen staan bij de school, de kerk en het gemeentehuis. Wie in de Achterhoek woont kan ook moeilijk om zijn oeuvre in de openbare ruimte heen. Cornelis P.M.A. Jansen, voor iedereen Kees, werd in 1946 in Dongen geboren en overleed op 10 augustus 2026 in Doetinchem. Zijn liefde voor het vak begon huiselijk: hij sneed poppenkastpoppen uit hout, eerst met een zakmes, later met beitel en guts. Omdat er een vak geleerd moest worden ging hij bouwkunde doen aan de MTS, maar de bouw bleek te krap. Hij stapte over naar de Kunstacademie in Tilburg en vervolgens naar de Rijksacademie in Amsterdam - die hij na verloop van jaren net zo beknellend vond, waarna hij zich als vrij beeldhouwer in Dongen vestigde. Later verhuisde hij naar het Gelderse Gendringen. Hij werkte vrijwel altijd in brons, met dieren en menselijke figuren als onderwerp, en zijn werk kenmerkt zich door eenvoud, poezie en verbeeldingskracht. Het overgrote deel is opdrachtwerk voor de openbare ruimte, van de Polderpioniers in Dronten (1977) tot Grol 1627 in Groenlo (2008). Zijn bekendste beeld is de Zeug met toom biggen, in juni 1979 onthuld op het voorplein van het Brabantse provinciehuis in Den Bosch, een geschenk van de NCB-varkenshouders bij hun tienjarig bestaan. Het bracht hem grote bekendheid - en een lange lijdensweg: de biggen werden vanaf 1998 keer op keer gestolen, en in oktober 2022 verdween ook de zeug. Omdat de mallen niet meer bestaan is herstel onmogelijk; sinds 2024 staan de drie overgebleven biggen in de Vlindertuin bij het provinciehuis, met een bordje dat het verhaal vertelt. Ander werk in de openbare ruimte: Spelende kinderen (Tilburg, 1980), De wereld van het kind (Dongen, 1980), Harlekijn (Oss, 1981), Pratende vrouwen (Zevenbergen, 1981), Fonteinbeeld (Dongen, 1984), Biggetjes (Twello, 1999), De Luwte (Dongen, 2007), Olifantje (Dongen, 2009), Ontmoeting (Dongen), Beeld van een stad (Groenlo) en Dansend paar (Voorst). Over zijn werk verscheen in 2007 de monografie Kees Jansen beeldhouwer van Michel van der Vorst; hij is opgenomen in het RKD en in Jacobs, Beeldend Nederland (1993). Een oeuvre dat je niet in een museum hoeft te zoeken: het staat gewoon op straat, waar het hoort.  Het boek van Kees hoort er uiteraard bij.