Van Belleghem schilderde zowel gewone composities als portretten. Hij leerde de vaardigheden van de schilderkunst door zijn vader Jos Van Belleghem. De kunstenaar kende naast de lessen die hij van zijn vader kreeg geen andere lessen of opleidingen waardoor men Van Belleghem als een autodidacte kunstenaar ziet. De onderwerpen in zijn 20ste-eeuwse schilderijen variëren veelal, echter zijn deze meestal erotisch en mythologisch in decors waar dieren en/of mensen of vreemde wezens afgebeeld staan. Hierdoor is hij één van de vertegenwoordigers van het Belgisch surrealisme naast onder andere René Magritte, Paul Nogé, Paul Delvaux, Fernand Dumont, Christian Dotremont enz. in zijn repertoire verschijnen eveneens stillevens en Brugse stadsgezichten. De 20ste-eeuwse schilderijen van Aimé Van Belleghem zijn vrijwel altijd met olieverf op doek geschilderd. Het kleurenpalet is verschillend, hij werkt zowel met donkere als lichte kleuren, soms realistisch en dikwijls niet. Naakte vrouwen nemen een groot deel van zijn oeuvre in, deze in diverse perspectieven. Het christelijk motief komt ook vaak voor, er zijn portretten die frequent doen denken aan nonnen, monniken of waar de persoon afgebeeld staat met een kruis. Er worden alsnog dikwijls gekleurdere vrouwen en mannen afgebeeld, mogelijk heeft de kunstenaar een reis gemaakt naar wat zonnigere landen zoals Spanje. De portretten die gemaakt werden waren vaak van echte en meer nobele personen uit België, en meer specifiek uit Brugge. Dat is ook de plek waar hij merendeels van zijn leven werkzaam was tot aan zijn dood in 1996, hij behoord dus tot de Brugse school van kunstenaars. Naast schilderen hield Aimé van Belleghem zich ook bezig met de kunst van de fotografie.
Belgisch