In plaats van zijn gebruikelijke focus op vliegmachines, lijkt de kunstenaar hier de mythe van de "grote strateeg" of de "gevallen keizer" te verkennen. De ruwe, maskerachtige vorm doet onvermijdelijk denken aan een modern dodenmasker, wat een krachtig contrast vormt met de vaak speelse, technologische utopieën waar Panamarenko om bekendstaat.
Dit opmerkelijke object, getiteld "Napoleon Bonaparte", is een zeldzaam voorbeeld van Panamarenko’s figuratieve en conceptuele zijde. Het werk presenteert een gefragmenteerd portret dat de gelaatstrekken van de historische figuur reduceert tot een essentie van materie en textuur.
Symboliek: Het gebruik van industrieel ogend metaalgaas en hars geeft het gezicht een onvergankelijk, bijna versteend karakter. Het gele lint, voorzien van een metalen oog, fungeert als een bevreemdend 'ready-made' element dat de historische zwaarte van de naam Napoleon doorbreekt met een typisch Panamarenko-accent van functionele absurditeit.
Context: Binnen zijn oeuvre kan dit werk gezien worden als een reflectie op menselijke ambitie en vergankelijkheid—thema’s die ook in zijn onmogelijke vliegconstructies resoneren. Het masker suggereert zowel de grootsheid van de keizer als de fragiele restanten van een vergaan imperium.