Dit schilderij van de Nederlandse kunstenares Rie de Balbian Verster-Bolderheij (1890–1990) toont een groep figuren in een buitensituatie, gesitueerd voor een tempelachtig gebouw.
De scène bestaat uit vrouwen en kinderen in verzorgde, kleurrijke kleding, weergegeven in een losse, impressionistische schildertrant. De variatie in kleding en houding geeft de indruk van een sociaal moment in een culturele setting, zonder dat sprake is van een geënsceneerde opstelling.
Op de achtergrond is een gebouw zichtbaar met kenmerken van traditionele Japanse architectuur, wat de situering van de voorstelling versterkt.
Rie de Balbian Verster-Bolderheij werd geboren in Amsterdam en ontwikkelde zich als schilderes onder begeleiding van onder anderen Isaac Israëls en Willem Wenckebach. Zij exposeerde onder meer in het Stedelijk Museum Amsterdam (1915) en was lid van kunstenaarsverenigingen Arti et Amicitiae en het Sint-Lucasgilde. In 1928 nam zij deel aan de kunstwedstrijden van de Olympische Spelen.
Hoewel zij vooral bekend staat om portretten en bloemstillevens, vormden haar reizen – onder andere naar Japan en Hongkong – een belangrijke inspiratiebron voor een deel van haar oeuvre.
Het werk is afkomstig uit familiebezit.