Dit schilderij toont twee menselijke figuren in een halfabstracte, ruwe stijl. Ze lijken dicht bij elkaar te staan, misschien in een omhelzing of een intiem moment, maar hun vormen zijn vervormd en niet scherp afgebakend. Gezichten en lichamen zijn slechts gedeeltelijk herkenbaar, alsof ze oplossen in de achtergrond.
De kleuren zijn overwegend gedempt en aards — veel blauw-, grijs-, bruin- en wittinten — met hier en daar donkere accenten. De verf is expressief aangebracht met zichtbare, krachtige penseelstreken en krassende lijnen, wat het werk een onrustige en emotionele uitstraling geeft.
De achtergrond bestaat uit abstracte vlakken en lijnen die doen denken aan een interieur of raamwerk, maar zonder duidelijke details. Hierdoor ligt de nadruk op de sfeer en de relatie tussen de figuren in plaats van op een concrete omgeving.
De algemene indruk is introspectief en enigszins melancholisch, met een gevoel van nabijheid, kwetsbaarheid en spanning.
Bij het schilderij is een brief van Robert Terwindt gevoegd, zie bij de foto’s.