Dit werk is een ingetogen, conceptuele hommage aan de muziek van Johann Sebastian Bach. Een brede horizontale band van dicht opeengezette grafietlijnen domineert de compositie en roept associaties op met ritme, herhaling en muzikale structuur. Boven deze strook loopt een fijn, repeterend lijnenspel dat doet denken aan notatie of maatvoering, terwijl subtiele typografische elementen in het beeldvlak verwijzen naar ordening en tijd. De sobere uitvoering en het minimale kleurgebruik geven het werk een contemplatief en intellectueel karakter, passend bij de mathematische helderheid en gelaagdheid van Bachs composities.