Jacob Kuijper - Aquarel, Langs het IJ harde windt

Kuijper was schoonzoon van schilder Jan Sluijters en vader van dichter Jan Kuijper, woonde en werkte als kunstschilder en docent van de Amsterdamse Rijksacademie jarenlang in Amsterdam. Na zijn pensionering als docent huurde hij een oude dorpsschool in Varik en begon daar te werken (net zoals collega Willem den Ouden) aan zijn ode aan de Waal en het Betuwe landschap daaromheen.
Kuijper had een wat naïeve stijl.
Jacob Kuijper
(Zuid- en Noord schermer 1919-2007 Amsterdam)

Jacob Kuijper werd opgeleid (ca. 1937-1940) aan de Koninklijke Academie voor Beeldende Kunsten te Den Haag en aan de Amsterdamse Rijksacademie. Kuijper won verschillende prijzen, waaronder de Willink van Collen prijs (1947) en de Thérèrese van Duijl-Schwartzeprijs (1953). Van 1973-1984 was Kuijper hoogleraar Vrije Schilderkunst aan de Rijksacademie.

Over het algemeen werkte Kuijper naar tekeningen die hij maakte terwijl hij wandelde langs de Waal: schilderen deed hij binnen. Hoewel je zou zeggen dat Kuijper een landschapschilder was, was zijn belangrijkste motief de mens. ‘Ik probeer de sfeer waarin we met zijn allen leven, de kleur daarvan, het licht, de lucht, de ruimte weer te geven en ik probeer het zo te doen dat het altijd te maken heeft met de mens. Dus al is het nog zo summier, soms komt er hier en daar een mens in voor, soms komt er helemaal geen mens in voor, alleen maar kleine bootjes, of een graafmachientje, dergelijke dingen, die dus wijzen op het verblijf van de mens in onze prachtige atmosfeer.’

Bron: VPRO, de avonden 4 juni 2004: Jacob Kuijper, schilder in Varik.