Klokgave gouache (70-er jaren) uit de Bergense periode van Ans Wortel toen zij woonde en werkte in Kranenburg en ik daar regelmatig over de vloer kwam. Binnenkort wordt er in Alkmaar een straat naar haar vernoemd.
Ans Wortel (1929-1996) was als kunstenares autodidact en had vanaf 1960
regelmatig exposities. Haar werk bestaat uit tekeningen, collages, etsen,
gouaches en schilderijen, maar voornamelijk gemengde technieken.
Sinds de zestiger jaren neemt Ans Wortel een volstrekt eigen
plaats in binnen de na-oorlogse schilderkunst. Als vrouw, moeder en kunstenares
had zij een hoop, vaak heftige, levenservaringen die een onuitputtelijke bron
van inspiratie vormde voor haar werk. Met name gevoelens als liefde,
geborgenheid, dromen, angsten, de groei van het kind naar de volwassenheid en
moeder-kind relaties heeft Ans Wortel op een zeer goede manier weten te
verbeelden in haar werk.
De voorstellingen die Wortel maakte bestaan uit menselijke
figuren, die elkaar zoeken, omarmen of elkaar juist afstoten. Een belangrijke
rol spelen steeds de ogen, handen en het gelaat. De figuren in haar werk lijken
te zweven in niet nader gedefinieerde ruimten. Wortels werk wekt vaak
associaties op met het helal door de aanduiding van maan en sterren, de
contouren van de aardbol of horizon. Soms is er sprake van een surrealistisch
aandoend landschap, koel en verlaten, waarin de figuren aan hun lot zijn overgelaten.
Ook
heeft Ans Wortel een aantal bundels en een biografie geschreven.